آگورا فوبیا یا هراس از مکان های باز (Agora phobia):

این نوع فوبیا عبارت است از ترس از مکان ها و موقعیت هایی که نمیتوانید به راحتی از آن خارج شوید یا از آنها فرار کنید. افرادی که دچار چنین اختلالی می شوند از ترس مواجهه با مکان های عمومی و شلوغ در خانه می مانند. بسیاری از افرادی که دچار آگورا فوبیا هستنددر صورتی که در مکان های عمومی و شلوغ قرار بگیرند دچار حمله ی هراس یا Panic Attack می شوند که قبلا در باره ی آن صحبت کردیم.

جالب است بدانید آگورا در زبان یونانی به معنای میدان های عمومی و بزرگ است. علت نامگذاری این فوبیا به نام آگورا فوبیا هم همین است. البته در آگورا فوبیا عموما فضاهای عمومی وقتی شلوغ می شوند؛احساس راحتی فرد را مختل می کنند.

آیا چیزی هست که شدیدا از آن بترسید؟

برخی تحقیقات نشان داده حدود ۱۳ درصد مردم دنیا نسبت به یک فوبیا حساس هستند و از آن رنج میبرند.

کلاسترو فوبیا: ترس از فضا های بسته

کلاسترو فوبیا به ترس از مکان های بسته همانند اسانسور یا گیر کردن در اتاق یا قفل شدن در گفته می شود. برخی بررسی ها نشان می دهد حدود ۵ تا ۷ درصد مردم به این اختلال دچار هستند و تنها تعداد اندکی از آنها درمان شده اند. چرا که درمان آن نیازمند مداخلات تخصصی می باشد.

یکی از اختلالات اضطرابی هراس و ترس های اختصاصی یا فوبیا است. این اختلال همراه با تغییرات جسمانی مثل تعریق؛ مشکلات گوارشی و … یا تغییرات شناختی مثل افکار مختلفی که به ذهن فرد می رسد و غیر معمول است و تغییرات رفتاری مثل اجتناب از موقعیت آسیب زا یا موقعیتی که فرد فکر می کند آسیب زا است را شامل می‌شود. ترس واکنش طبیعی افراد در مواجهه با خطر است اما برخی ترس ها نسبت به مواردی رخ می‌دهند که خطری فرد را تهدید نمی‌کند یا برآورد میزان خطر بسیار بیشتر از واقعیت است که به این ترس یا هراس‌های بیمارگونه فوبیا گفته می شود. برخی از انواع فوبیا نادر هستند و تعداد کمی از افراد به آنها دچار هستند، اما برخی از فوبیاها نیز وجود دارند که بسیار شایع بوده و ممکن است خود شما یا بعضی از نزدیکانتان به آن دچار باشید.

 

یکی از دیدگاه هایی که در درمان ترس خیلی مفید واقع شده است؛ دیدگاه رفتارگرایی است. دانشمندان رفتارگرا اعتقاد دارند ترس های افراد خیلی اوقات شرطی شده اند بدین معنا که فرد قبلا در شرایطی قرارگرفته که خیلی ترسیده و این حالت روی او تثبیت شده است. در این دیدگاه درمان هراس به صورت مواجهه ای صورت میگیرد. بدین صورت که با موضوعی که نسبت به آن ترس زیادی دارد به کمک یک متخصص؛ مواجهه سازی اندک اندک صورت میگیرد. روش دیگر حساسیت زدایی منظم است. در این روش گام اول ریلکسیشن است. ریلکسیشن مانع تاثیر گزاری آدرنالین میشود و باعث فعال شدن پاراسمپاتیک که آرام بخش است میشود. بعد از آرام شدن فرد؛ سلسله مراتب ترس را از ساده به پیچیده به فرد نشان می دهیم و بعد از اینکه یک ترس ساده به او نشان داده شد به او گفته می شود که اگر ترسیدی علامتی را نشان بده( مثل تکان دادن انگشت). از طرفی دیگر فرد خاطرات شیرینی که در گذشته داشته است رابرای متخصص تعریف کرده و در نهایت متخصص به گونه ای عمل کرده که ضمن کاهش اضطراب و ترس؛ شخص مذکور احساسات مثبت را جایگزین احساسات منفی نماید.

در نهایت باید گفت که برای درمان ترس زیاد و هراس دو دسته درمان وجود دارد: درمان دارویی که مختص حملات پانیک است و درمان غیردارویی که از مهم ترین آنها رفتار درمانی است.در صورت تمایل به دریافت اطلاعات یشتر و یا بهره مند شدن از درمان میتوانید با ما در تماس باشید.

 

برخی از روانشناسان میگویند افرادی که در برابر یک موقعیت قرار میگیرند و بسیار میترسند افرادی هستند که تفکر فاجعه آمیز دارند و اندازه‌ی محرک را بیش از واقعیت برآورد میکنند. همین تصور فاجعه آمیز بودن است که آسیب زاست و فرد را به شدت نگران میکند. در واقع علاوه بر بیشتر برآورد کردن محرک ها؛ تصورات بعد از واقعه است که پایداری این ترس را بیشتر میکند. برخی دیگر از روانشناسان به وراثتی بودن ترس ها اعتقاد دارند. به خصوص در ترس از خون؛ امپول و… وراثت خیلی اهمیت دارد و ۴۰ درصد از افراد اضطراب را با خود به دنیا می آورند. همین بچه ها هنگامی که تجارب درناک پیدا میکنند به دلیل ضعیف بودن سیستم دفاعی شان بیشتر دچار اضطراب و ترس میشوند. اگر با هراس ها روبه رو نشویم ممکن است تا اخر عمر با ما باقی بمانند و کار ما را در بسیاری از موقعیت ها دشوار کنند.

برای درمان ترس ها داروی خاصی مطرح نیست مگر اینکه چنانچه گفته شد دچار حملات پانیک شوند. که در آن صورت پانیک را درمان میکنیم. اما برای درمان ترس روش های رفتاری کارآمدی وجود دارد که در هفته های بعد حتما شما را با آنها آشنا و آنها را به شما آموزش خواهیم داد.

 

 

فوبیا: یکی از اختلالات اضطرابی هراس و ترس های اختصاصی یا فوبیا است. یک سری ترس های طبیعی وجود دارد مثل ترس بچه از صدای بلند یا ترس کودکان از غریبه ها؛ ترس از جدایی و… همچنین احساس ترسی که در موقعیت های خطرناک به انسان دست میدهد.ما میگوییم این ترس ها طبیعی است بدین معنا که خطر یا شرایط نامساعدی یا آسیب زننده ای برای فرد وجود دارد که باعث ایجاد اضطراب و ترس در فرد شده است.و از انجایی که اضطراب یک احساس ناخوش ایند است فرد به دلیل ناخوش ایند بودن ان در پی اجتناب و رهایی از این احساس است.این اجتناب ناخوداگاه در واقع دارد فرد را از موقعیت اسیب زا و خطر دور میکند. اما ترس های اختصاصی یا فوبیا بیماری هراس نامیده میشود که یک ترس شدید و غیر واقعی نسبت به یک موقعیت ( مثل ترس از اسانسو یا ارتفاع) یا شرایط طبیعی ( مثل رعد و برق) یا ترس از خون و امپول یا ترس از حیوانات است. این ترس ها egodystonic هستند بدین معنا که فرد خودش قبول دارد که این ترس الکی و غیر واقعی است ولی دست خودش نیست. در مواجهه با این ترس ها دو حالت برای افراد پیش می اید. برخی از افراد تنها از موقعیت های استرس زا اجتناب میکنند اما بعضی دیگر ممکن است در مواجهه با موقعیت تنش زا دچار حملات پانیک شوند. برای شناخت دلایل و ریشه های فوبیا و همچنین درمان ان هفته بعد با ما همراه باشید.

 

 

 

اختلالات اضطرابی در بزرگسالان به چندین دسته تقسیم میشود. خوب است که کمی بیشتر درباره ی انها بدانیم. امروز میخواهیم درباره اختلال اضطرابی panic پنیک صحبت کنیم.

ما یک بیماری پانیک داریم یک حمله ی پانیک. حمله ی پانیک یک احساس ناراحتی و اضطراب شدید است که همراه با علایم جسمانی است و شدت ان به گونه ایست که باور بیماری جسمانی را در فرد ایجاد میکند. علایم جسمی این حمله مثل تپش قلب شدید؛نفس کشیدن های سریع و پشت هم که باعث ایجاد حالت سرگیجه میشود ؛سوزن سوزن شدن بدن؛احساس خفگی؛درد قفسه سینه شدید؛حالت تهوع و … است. تکرار این علایم باعث ایجاد ترس مبنی بر داشتن یک بیماری در فرد میشود.  اما بیماری پانیک بیماری ای است که فرد در ان به صورت مکرر دچار حمله پانیک میشود. مثلا همیشه تحت یک شرایط یا یک موقعیت خاص یا حتی مکان یا زمان مشابه این حمله به صورت ناگهانی و ناخود اگاه رخ میدهد. هر بار که این حمله رخ میدهد فرد چون نمیتواند ان را کنترل کند دچار حالت درماندگی میشود. و به خاطر علایم جسمانی به پزشک مراجعه میکند اما چون یک بیماری جسمانی نیست پزشکان نمیتوانند علت را کشف کنند.

 

 

هرکس در زندگی اش نگران و مضطرب میشود. همه ی ما وقتی با استرس هایی مانند بیماری جسمی؛ یا یک حادثه مانند طلاق؛داغ دیدگی یا از دست دادن کار مواجه مشویم ممکن است اضطراب و نگرانی قابل ملاحظه ای را تجربه کنیم ولی معمولا پس از گذشت زمان و حل مشکلی که موجب استرس شده بود به وضعیت عادی برمیگردیم. ولی در افراد مبتلا به اختلالات اضطراب این اضطراب و نگرانی بیش از اندازه و کنترل ان دشوار است. انها معمولا در تمام روز برای موضوعات مختلف نگران هستند حتی وقتی دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. گاهی اوقات نیز دلیل منطقی ای برای اضطراب وجود دارد مثل شب امتحان ؛ پیش از یک انتخاب مهم و… اما این افراد از انچه دیگران تجربه میکنند  بیشتر مضطرب و رنجور هستند و این حقیقتا انها را بسیار می رنجاند. با کمی اطلاعات میتوانیم اضطراب و استرس های طبیعی خود را از حالت های بیمار گونه تشخیص دهیم و به نگرانیهای دایممان در این مورد پایان دهیم. با ما همراه باشید…

نویسنده: زهرا سادات میرشجاعی

      مشاور خانواده